سرمربي تيم ملي جودو با انتشار بيانيه اي خطاب به مردم، مسئولان سازمان ورزش و اين فدراسيون از سمت خود كناره گيري كرد.

به گزارش فارس، آرش ميراسماعيلي با انتشار بيانيه اي كناره گيري خود را از سرمربيگري تيم ملي جودو اعلام كرد.

متن اين بيانيه به شرح زير است:
آنچه امروز بر ورزش كشور و جامعه مظلوم آن مي گذرد، روايت تلخي است كه بازگويي آن براي راوي چون من تلختر. امروز صحبت از قهرماني و پهلواني و سكوي افتخار نيست، امروز اسباب قهرماني در هزارتوي تمايلات شخصي مفقود گرديده است. امروز َترجمان پهلواني در پي تصميمات متعدد يك سويه و يك جانبه به مثابه غريبه اي بدل گرديده. امروز صحبت از تجربه و دانش فردي وگروهي نيست. ظاهرا بنا بر اختراع مجدد چرخ است. امروز صحبت از حفظ اعتبار و شأن ورزشكار و مربي نيست.
امروز تصميمات غيركارشناسي و شتابزده مديران، منتج به خانه نشين شدن سرمايه هاي ارزشمند و آينده سازان ورزش كشور گرديده است. امروز صحبت از اتوپيائيست كه به روزگاري ناكجا آبادش مي خواندند.
از ديرباز همواره در ورزش صحبت از مبارزه در ميدان و تشك بوده است و اما امروز مبارزه را مي بايست ابتدا از تودرتوي راهروها، اتاق ها و برخي رسانه ها آغاز كني و اگر جاني و تواني باقي ماند، تشك نيز مرحله آخر و نهايت تو را به نام آنچه بر روي تشك انجام دادي خواهند خواند و خواهند راند.
خناصان در لباس مصلحان ورزشي نقشه پروازي تو را ترسيم مي كنند و به اصطلاح حامياني به تو ابلاغ، كه با اين تعريف اگر بماني آنچه برايت نخواهد ماند همين مقدار شان و آبروست وگر عزم رفتن كني، براي آنانكه روزي تشويقت كردند و برايت به عشق دعا، پاسخي نخواهي داشت. پس لااقل امروز اين ميزان پاسخ را از فرزندي چون من كه نه گرفتن مدالي رنگين، بلكه چشم پوشي از آن در حمايت از مردم مظلوم فلسطين برايش افتخارست، در اين شرايط كافي بدانيد. با نيم نگاهي به عملكرد فني سكانداران موروثي جودو كشور در مي يابيد، با تخيل كه نه، به عينيت مي پنداريد كه در آينده اي نزديك چه خواهد شد. سوابق فني اينان، انگيزه هاي فردي و گروهي شان و ... همه و همه حديث مفصلي ست كه بماند براي بعد.
دراين وانفسا، متعجم از كسانيكه اين سوابق برايشان اظهر من الشمس است و باز بدون اعتنا به جامعه خدوم و ساعي جودو كشور اينان را به كار مي گمارند. حال كه زمان تربيت و آموزش نسل جوان و علاقمند به اين ورزش است روابط تعيين كننده و تصميمات بدون چشم انداز اتخاذ مي گردد. متاسفم كه راه براي من و جواناني از نسل من كه عطش آموختن و انتقال تجربه دارند، بسته و وصال حضور در ميداني تازه آنهم براي اداي دين به مردم شريف ايران، در بن بست سئول مانده است. از مردم شريف و ورزش دوست كشورم عذرحضور خواسته و تمناي دعاي خيرشان را همچون گذشته دارم و چون اسلاف خويش درگوشه‌اي به نظاره خواهم نشست.
و مي روم تا بمانم، چرا كه آينده از آن ماست.